"Ik heb me enorm vergist in wat erbij komt kijken als je echt zelfstandig gaat wonen."

David is 22 en ruim een jaar geleden het huis uitgegaan. Hij studeerde, de meeste van zijn vrienden waren op kamers gegaan en het vrije leven lonkte. Met een lening kon hij zijn studie en het leven in de stad best betalen. Hij verdiende af en toe wat met een baantje in de horeca en zo dacht hij het wel te kunnen redden.

“Dat ging ook best goed, maar er komt ook veel bij kijken als je op kamers gaat. Ik moest verzekeringen afsluiten, mijn zorgpremies betalen, leefde misschien wat te makkelijk. Toen ik na een paar maanden van een kamer naar een eigen appartementje ging, groeiden de kosten me echt boven het hoofd. De huur was niet eens veel hoger dan van de kamer die ik had, dus het leek echt geweldig, maar ik heb me enorm vergist in wat erbij komt kijken als je echt zelfstandig gaat wonen.”

David ging meer lenen en probeerde te bezuinigen: “Ik ging veel op stap en at vaak buiten de deur met vrienden: gezellig, toch? Koken kon ik ook niet echt en al die afhaalmaaltijden liepen ook flink in de papieren. Dat heb ik meteen veranderd. Ik vroeg mijn moeder om een paar goede simpele recepten en ging minder vaak stappen. Echt leuker werd het er natuurlijk niet op. Vooral de vaste lasten nekten me: die waren veel hoger dan ik had verwacht. Ik stopte met mijn studie en dacht met een baan snel uit de zorgen te zijn, maar de lening bleef en die kosten natuurlijk ook.”

“Via de gemeente ben ik bij een budgetcoach terechtgekomen. Die heeft me geholpen mijn zaken op orde te krijgen en vooral ook om overzicht te krijgen op mijn uitgaven.”

“Uiteindelijk heb ik hulp gevraagd. Ik was behoorlijk in de put geraakt van de aanmaningen en het feit dat ik nergens meer aan mee kon doen. Het vinden van een baan was behoorlijk tegengevallen en ik moest wel de studielening terug gaan betalen. Via de gemeente ben ik bij een budgetcoach terechtgekomen. Die heeft me geholpen mijn zaken op orde te krijgen en vooral ook om overzicht te krijgen op mijn uitgaven. Ik ben terugverhuisd naar een studentenhuis en naast mijn baan weer gaan studeren: dat geeft op termijn natuurlijk veel betere kansen. Mijn lasten zijn nu lager en ik krijg, nu mijn schulden bijna zijn afbetaald, weer wat meer ruimte om leuke dingen te doen.”

“Ik zou ouders graag willen meegeven hun kinderen goed voor te bereiden als ze het huis uitgaan. Ik neem het mijn ouders niet kwalijk hoor: ik wilde zelf weg en was behoorlijk eigenwijs, maar er werd bij ons thuis ook nooit echt over geld gepraat en voor hetzelfde geld was ik beter voorbereid de deur uitgegaan. Dan had ik deze zorgen niet gehad.”

Zie voor een indicatie voor zakgeld en kleedgeld: www.nibud.nl