"De rust om te zorgen dat onze Tim later genoeg geld heeft om te gaan studeren."

Sandra en Niels zijn de gelukkige ouders van Tim. Het kleine ventje is net geboren als ze gaan verhuizen. Het appartement in de stad is wat klein geworden en in de Hoeksche Waard hebben ze een mooie eengezinswoning met tuin gevonden. Ze waren heel blij met de stap, maar soms benauwde het wel een beetje. Sandra en Niels waren allebei een dag minder gaan werken en hielden niet goed bij waar hun geld aan op ging.

Sandra vertelt: “We zijn heel blij dat we deze stap hebben gezet, maar soms benauwde het me wel een beetje. Niels en ik zijn allebei een dag minder gaan werken en hielden niet goed bij waar ons geld aan op ging. Dat hoefde ook nooit voor Tim geboren werd en voor we gingen verhuizen. Toen de situatie veranderde, kwamen we elke maand net te kort en dat is duur, want rood staan kost gewoon geld.”

"Als wij zo door zouden gaan, zou Tim, en zijn eventuele broertjes of zusjes die nog zouden kunnen komen, helemaal geen spaarpotje hebben voor later. Dat wilde ik niet.”

Op een verjaardag sprak Sandra haar vriendin Diane, die vertelde dat ze elke maand spaart voor de studie van haar twee kinderen: “Dat triggerde me. Als wij zo door zouden gaan, zou Tim, en zijn eventuele broertjes of zusjes die nog zouden kunnen komen, helemaal geen spaarpotje hebben voor later. Dat wilde ik niet. Diane heeft er echt een sport van gemaakt om op een slimme manier geld te besparen. Veel tips had ze van Startpunt Geldzaken gehaald. Daar ben ik dus zelf ook gaan kijken, want ik wilde graag van dat onrustige gevoel af.”

Op het Startpunt Geldzaken kun je op basis van een onderwerp zelf een geldplan opstellen. Sandra koos voor het onderwerp ‘Geldplan studie (klein)kinderen’: “Het geeft me heel veel rust dat we nu een geldplan hebben om te zorgen dat onze Tim later genoeg geld heeft om te gaan studeren. Ik zou het heel fijn vinden als onze kinderen niet, of maar weinig hoeven te lenen straks. En ik doe meer : ik heb voor allerlei doelen potjes aangemaakt, om te sparen voor vakanties, grotere uitgaven, enzovoort. We hebben nu een goed overzicht op onze uitgaven en staan nooit meer rood. Voor hetzelfde geld hebben we nu dus rust en wat meer financiële zekerheid!”

"We hadden het allemaal prima voor elkaar, maar toen kwam ik thuis op de bank te zitten."

Dat geldproblemen ook bij werkende mensen voorkomen, is de laatste tijd regelmatig in het nieuws. Inkomens stijgen amper, terwijl de kosten voor levensonderhoud en vaste lasten maar blijven stijgen. Karin en haar man zijn een voorbeeld hiervan: toen Karin haar baan verloor en in de WW belandde, kwamen zij en haar man in financiële problemen.

“We hadden het allemaal prima voor elkaar. Werkten allebei, hadden een huis gekocht dat we samen goed konden betalen en gingen minstens drie keer per jaar op vakantie.”, vertelt Karin. “Toen ons zoontje geboren werd, kon ik dan ook prima een dag minder gaan werken. Dan hoefde hij maar drie dagen naar de opvang en meer wilden we ook niet. Maar in 2011 ging het bedrijf waar ik werkte failliet en kwam ik op straat te staan. In die crisisjaren kwam ik niet snel aan een baan. Zeker niet toen ik ook nog chronisch ziek werd.”

"We dichtten het ene gat met het andere en kwamen flink in de rode cijfers terecht."

“We wilden voor onze omgeving niet onder doen en niet laten merken dat we het moeilijk hadden. Dus we bleven uit eten gaan, vakanties boeken en mooie spulletjes kopen voor onze zoon. We dichtten het ene gat met het andere en kwamen flink in de rode cijfers terecht. De paniek sloeg echt toe toen er beslagleggingen kwamen.”

“Mijn vader wilde ons helpen door ons geld te lenen om de opgelopen schulden te kunnen afbetalen, maar dat was eigenlijk het begin van nog grotere problemen. Hij was namelijk bang dat we niet terug zouden betalen en nam onze bankpassen in. We mochten een keer per week geld pinnen om boodschappen van te doen, maar daardoor hadden we helemaal geen overzicht meer op wat er in en uit ging. Zo ging het van kwaad tot erger en zijn we uiteindelijk, dankzij hulp van Humanitas, bij de schuldhulpverlening terecht gekomen. Ze hebben bij de Schuldhulpverlening gezorgd dat we betalingsregelingen kregen en gezorgd dat een deel van onze schulden zelfs werd kwijtgescholden. Nu hebben we alles weer onder controle en zijn onze schulden afbetaald. Onze leefstijl hebben we aangepast, we zijn met budgetten gaan werken en hebben zelfs ruimte om te sparen. We hebben gemerkt dat geluk niet zit in vakanties en dure spullen. We genieten er nu erg van als we een extraatje hebben en iets leuks kunnen doen met ons gezin, of een aankoop kunnen doen die we echt graag willen.”

De stap om professionele hulp in te roepen was groot, maar achteraf zien Karin en haar man wel in dat de problemen minder hoog opgelopen zouden zijn als ze dat eerder hadden gedaan: “Voor hetzelfde geld waren we dan helemaal niet bij de schuldhulpverlening terechtgekomen en hadden we ook veel minder slapeloze nachten gehad!” besluit Karin.

"Ik heb me enorm vergist in wat erbij komt kijken als je echt zelfstandig gaat wonen."

David is 22 en ruim een jaar geleden het huis uitgegaan. Hij studeerde, de meeste van zijn vrienden waren op kamers gegaan en het vrije leven lonkte. Met een lening kon hij zijn studie en het leven in de stad best betalen. Hij verdiende af en toe wat met een baantje in de horeca en zo dacht hij het wel te kunnen redden.

“Dat ging ook best goed, maar er komt ook veel bij kijken als je op kamers gaat. Ik moest verzekeringen afsluiten, mijn zorgpremies betalen, leefde misschien wat te makkelijk. Toen ik na een paar maanden van een kamer naar een eigen appartementje ging, groeiden de kosten me echt boven het hoofd. De huur was niet eens veel hoger dan van de kamer die ik had, dus het leek echt geweldig, maar ik heb me enorm vergist in wat erbij komt kijken als je echt zelfstandig gaat wonen.”

David ging meer lenen en probeerde te bezuinigen: “Ik ging veel op stap en at vaak buiten de deur met vrienden: gezellig, toch? Koken kon ik ook niet echt en al die afhaalmaaltijden liepen ook flink in de papieren. Dat heb ik meteen veranderd. Ik vroeg mijn moeder om een paar goede simpele recepten en ging minder vaak stappen. Echt leuker werd het er natuurlijk niet op. Vooral de vaste lasten nekten me: die waren veel hoger dan ik had verwacht. Ik stopte met mijn studie en dacht met een baan snel uit de zorgen te zijn, maar de lening bleef en die kosten natuurlijk ook.”

“Via de gemeente ben ik bij een budgetcoach terechtgekomen. Die heeft me geholpen mijn zaken op orde te krijgen en vooral ook om overzicht te krijgen op mijn uitgaven.”

“Uiteindelijk heb ik hulp gevraagd. Ik was behoorlijk in de put geraakt van de aanmaningen en het feit dat ik nergens meer aan mee kon doen. Het vinden van een baan was behoorlijk tegengevallen en ik moest wel de studielening terug gaan betalen. Via de gemeente ben ik bij een budgetcoach terechtgekomen. Die heeft me geholpen mijn zaken op orde te krijgen en vooral ook om overzicht te krijgen op mijn uitgaven. Ik ben terugverhuisd naar een studentenhuis en naast mijn baan weer gaan studeren: dat geeft op termijn natuurlijk veel betere kansen. Mijn lasten zijn nu lager en ik krijg, nu mijn schulden bijna zijn afbetaald, weer wat meer ruimte om leuke dingen te doen.”

“Ik zou ouders graag willen meegeven hun kinderen goed voor te bereiden als ze het huis uitgaan. Ik neem het mijn ouders niet kwalijk hoor: ik wilde zelf weg en was behoorlijk eigenwijs, maar er werd bij ons thuis ook nooit echt over geld gepraat en voor hetzelfde geld was ik beter voorbereid de deur uitgegaan. Dan had ik deze zorgen niet gehad.”

Zie voor een indicatie voor zakgeld en kleedgeld: www.nibud.nl